Andrea en Ralf Budweiser uit Gschwend

Ralf houdt van Andrea. Andrea houdt van Ralf. Al sinds 1999 en ze zijn getrouwd in 2007. Daarvoor bouwden ze al snel een huis in Gschwend met een verwarmd buitenzwembad. Zo eenvoudig is het, volkomen normaal. Twee beminnelijke mensen die je meteen in je hart sluit. Beiden zijn volledig in loondienst, op kantoor en als timmerman. En Ralf is van huis uit een “bulldogrijder”, zo noemen ze in normaal Duits “Schlepperfans” (tractorfans) in de Zuid-Duitse streken. Ralf is voorzitter van de plaatselijke oldtimertractorclub en lid van de brandweer, een echte redder in nood. En Andrea houdt niet alleen daarom van haar Ralf.

Hoe Ralf en Andrea een koppel werden
Ze leerden elkaar kennen in 1999 op het Badseefest, bij de “Brühzuberrennen”, een wedstrijd die sinds 1977 elk jaar door de DLRG gehouden wordt aan de Badsee in Gschwend ter gelegenheid van de “Badseefeschd”. Andrea (geboren 1981) was een toeschouwer en hij met zijn maatjes (Hau-Ruck-Reißenhöfle). Er werd een weddenschap gehouden en Ralf en zijn maatjes wonnen. Ralf (geboren in 1976): “Via een brandweermaatje regelde ik haar telefoonnummer en toen heb ik op een gegeven moment gebeld en haar mee uit gevraagd. Op de kerstmarkt in Stuttgart sloeg de vonk over, toen hebben we voor het eerst gezoend.” En sindsdien zijn ze een onafscheidelijk koppel.

Ralf en Andrea gaan samen door dik en dun, in de waarste zin van het woord, want dat betekent dat ze elkaar in alle situaties bijstaan, “zonder mitsen en maren”.

Andrea haar epilepsie reis
Andrea heeft sinds haar geboorte epilepsie en heeft in haar leven altijd veel aanvallen gehad, vooral ’s nachts. De meeste nachtelijke aanvallen ervaart ze nog steeds niet bewust en Andrea wil graag uitproberen of NightWatch het echtpaar kan ondersteunen bij het registreren van alle nachtelijke aanvallen en het zo nodig tijdig toedienen van noodmedicatie.

Sinds Andrea 3 jaar geleden begon met een ketogeen dieet, is de hevigheid van haar aanvallen geleidelijk afgenomen. “Vroeger haalde ik uit met mijn armen en benen, maar sinds de verandering in dieet, heb ik geen extroverte aanvallen meer, alleen krampen en de aanvallen komen meestal ’s nachts rond 1 uur.” Ze is gedisciplineerd in het volgen van de dieetrichtlijnen en sindsdien gaat het over het algemeen beter met haar. Chirurgie werd in haar geval uitgesloten, omdat het risico op aantasting van de spraak- of motorische centra in de hersenen te groot zou zijn. “Als ik een aanval krijg, heb ik soms vooraf een aura en kan die dan onderdrukken met 0,5 mg Tavor, de noodmedicatie ligt altijd klaar op het nachtkastje”.

Toen Andrea jonger was, leidde de medicatie tot een ongecontroleerde gewichtstoename en er waren verschillende medicatieveranderingen nodig om haar weer op een normaal gewicht te krijgen. “Ik woog vroeger 120 kilo, pas toen ik van medicatie wisselde, gingen de kilo’s eraf en ik heb nu ook een aantal straktrekoperaties gehad.” Ralf helpt bij de verzorging. “De dokter vroeg me of ik bloed kon zien”. Als brandweerman geen probleem. Andrea: “Hij heeft 3 maanden lang mijn billen moeten verbinden omdat er een wondgenezingsstoornis was ontstaan”. Toen Ralf kanker kreeg, was ze er voor hem. En ook bij diverse andere ziektes van Ralf, houden de twee elkaar vast, zodat uiteindelijk alles weer goed komt.

Ik ontmoette Ralf en Andrea op een seminar van de Epilepsie Vereniging van Baden-Württemberg. Kort daarvoor had ze een uitgebreide EEG in het universiteitsziekenhuis in Tübingen en in het hele proces ontwikkelde zich een ontsteking in de hersenen met een abces. Andrea bracht de volgende revalidatie door aan het Bodenmeer in Konstanz. Ralf bezocht haar regelmatig met zijn eigen camper “Ik had een plaats op de camping in Konstanz direct aan het water, dat was fijn” en dat is ook een van de andere hobby’s van het echtpaar. Uitstapjes met caravans, genieten van de omgeving van de Bodensee, toeren met de fiets en genieten van de natuur zonder stress.

De tip van Andreas en Ralf voor epilepsiepatiënten
Ga open en zelfverzekerd met de ziekte om, maak haar niet tot het middelpunt van je leven, laat de ziekte je niet beheersen.

Andrea is altijd open met haar epilepsie omgegaan, ook tegenover Ralf, vanaf het allereerste begin. Ralf had nog nooit van epilepsie gehoord en hij houdt van zijn Andrea zoals ze is. Toen ze ’s nachts een langdurige zware aanval kreeg, belde hij een ambulance. “Epilepsie is gewoon het leven van alledag, er zijn alleen problemen ’s nachts als het toeslaat en ik wakker word met een blauw oog, soms krijgt zij er een terug ;-)”. Ze moeten hier allebei hartelijk om lachen.

Een NightWatch verhaal door Birgit-Elisabeth Langen, februari 2022